Chapter 73
Pri Kuraĝo kaj Aŭdaco
Original
天之道，不争而善胜，不言而善应，不召而自来，繟然而善谋。天网恢恢，疏而不失。
Traduko
Kiu kuraĝas je hezito, tiu trovos vivon.
Ĉi tiuj du vojoj — unu utilas, la alia domaĝas.
Kion la ĉielo malŝatas, kiu povas kompreni la kaŭzon?
Tial eĉ la saĝulo tenas ĝin malfacila.
La vojo de la ĉielo ne luktas, sed bone venkas;
Ne parolas, sed bone respondas;
Ne vokas, sed nature alvenas;
Trankvile, ĝi bone aranĝas.
La reto de la ĉielo estas vasta kaj maldensa,
Sed nenio trafas tra ĝi.
Profunda meditado
Pri kio temas ĉi tiu ĉapitro?
Ĉi tiu ĉapitro malkovras la diferencon inter aŭdaca kuraĝo kaj saĝa rezerveco. La ĉielo favoras trankvilecon anstataŭ lukton, respondon anstataŭ parolon, kaj naturan alvenon anstataŭ devigon. La universo mem funkciigas vastan retan sistemon, kiu neniam eraras, eĉ se ĝi ŝajnas maldensa.
Kiel ĝi rilatas al mi?
Mi rekonas la tenton agi senteble kaj decisive, kvazaŭ mi povus kontroli la rezultojn per forto de volo. Sed la vera saĝeco kuŝas en rekoni, ke la universo jam laboras kun sia propra ritmo. Mia tasko ne estas trudi mian vojon, sed agnoski la pli grandan movadon, en kiu mi nur partoprenas.
Kion mi faru hodiaŭ?
Hodiaŭ mi praktikos trankvilan observantadon anstataŭ devigan agadon. Kiam mi sentos la urĝon interveni, mi unue haltos kaj demandos al mi: ĉu la universo jam respondas, sen ke mi devas trudi mian volon?
Rilataj ĉapitroj
Mia meditado
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?