اے ابواب کہیں کہ راستی سارے شے آں دا پناہ ہے۔ چاہے کوئی اچھا ہوے یا برا، راستی ساریاں کیتے فائدے مند ہے۔ خوبصورت زبان سے عزت ملے تے اچھے کماں سے لوکاں وچ وادھا ہوے۔
Key Concepts
道
奥
宝
善人
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 62, "راستی سارے شے آں دا پناہ ہے", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/bal/chapters/62/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
راستی سارے شے آں دا پناہ ہے، اچھے لوکاں دا خزانہ، برے لوکاں دی حفاظت۔ خوبصورت باتاں سے عزت ملے، اچھے کماں سے لوک بڑھے۔ جے کوئی برا ہوے تاں کیا اے کوں چھوڑ ڈیوے؟ اے کرکے بادشاہ تے وزرا مقرر کروے، بڑے جواہراں تے گھوڑیاں دے جلوس ہر چیز سوتے، ایکے راستی دے آگے کچھ نہیں۔ قدیم زمانے وچ ایکے راستی کوں ایس لیلے قدر کیتا ڈتا؟ کیا اے نہیں کہ جستجو کرو تاں ملے، گناہ وی معاف ہوے؟ اے کرکے اے ساری دنیا وچ قیمتی ہے۔
گبین سوچ
اے باب ھی کیا اے؟
اے ابواب کہیں کہ راستی سارے شے آں دا پناہ ہے۔ چاہے کوئی اچھا ہوے یا برا، راستی ساریاں کیتے فائدے مند ہے۔ خوبصورت زبان سے عزت ملے تے اچھے کماں سے لوکاں وچ وادھا ہوے۔
ایں من سرا چوں اثر دیگ؟
مے ڄاٹاں کہ میرے وچ گناہ ہے تے کمزوری ہے، پر راستی میری پناہ ہے۔ مے کیتا خراب کماں دا کہیں خوف نہیں کیونکہ راستی گناہاں کوں دھو ڈیندے۔
امروچ چے کارے کنان؟
اجے اپنے کمزوریاں تے غلطیاں کوں مکاہ کے نہیں بلکہ راستی دی پناہ وچ آوے۔ خوبصورت زبان ورتو تے اچھے کم کرو۔
Tao has of all things the most honoured place. No treasures give good men so rich a grace; Bad men it guards, and doth their ill efface. Why was it that the ancients prized this Tao so much? Was it not because it could be got by seeking for it, and the guilty could escape (from the stains of their guilt) by it?
AI Modern
راستی سارے شے آں دا پناہ ہے، اچھے لوکاں دا خزانہ، برے لوکاں دی حفاظت۔ خوبصورت باتاں سے عزت ملے، اچھے کماں سے لوک بڑھے۔ جے کوئی برا ہوے تاں کیا اے کوں چھوڑ ڈیوے؟ اے کرکے بادشاہ تے وزرا مقرر کروے، بڑے جواہراں تے گھوڑیاں دے جلوس ہر چیز سوتے، ایکے راستی دے آگے کچھ نہیں۔ قدیم زمانے وچ ایکے راستی کوں ایس لیلے قدر کیتا ڈتا؟ کیا اے نہیں کہ جستجو کرو تاں ملے، گناہ وی معاف ہوے؟ اے کرکے اے ساری دنیا وچ قیمتی ہے۔
منی سوچ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
