اے ابواب اے پکارے کہ سارے کائنات یکتائی کننگ سے پاکی، امن، نیکوت، ڈکھائی، زندگی، تے سچائی پہ لایا۔ جب اے یکتائی ٹوٹے، سارے کائنات میں ویرانی تے ہلاکت آندے۔
Key Concepts
一
本
贱
下
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 39, "اے پہلے یکتائی حاصل کننگ والے", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/bal/chapters/39/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
اے پہلے یکتائی حاصل کننگ والے: آسمان یک لنگے پاک صاف بنے، زمین یک لنگے پیاری آرام پہ لایا، روھ یک لنگے نیکوت بنے، وادی یک لنگے ڈکھائی ڈکھائی بنے، سارے جینڈار یک لنگے زندگی پہ لایا، سرکار یک لنگے ڈھیر ڈھیر رویے۔ اے کہ ای زمین اگر صافی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای ٹھیک نہ بنے۔ اگر زمین آرام کننگ گنے، ڈر اے کہ ای کہیں ہلے۔ اگر روھ نیکوت کننگ گنے، ڈر اے کہ ای رکن نہ بنے۔ اگر وادی ڈکھائی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای خشک نہ بنے۔ اگر جینڈار زندگی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای ختم نہ بنن۔ اگر سرکار بلندی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای گر نہ بنے۔ اے کہ بلندی کننگ کنے، پستی بنیاد اے۔ ای کہ سرکار پنہ ہنے «تنہا»، «کم»، «نالائق» اے کہیندے۔ اے کیونکہ ای کمی بنیاد کنے؟ اے کیونکہ اگرچے کہ بہت شان ماننگ والے ہنے، نت شان نہ گننے۔ اے کہ پتھر وانگ کٹہرا یا یاقوت وانگ چمکدار نہ بنن۔
گبین سوچ
اے باب ھی کیا اے؟
اے ابواب اے پکارے کہ سارے کائنات یکتائی کننگ سے پاکی، امن، نیکوت، ڈکھائی، زندگی، تے سچائی پہ لایا۔ جب اے یکتائی ٹوٹے، سارے کائنات میں ویرانی تے ہلاکت آندے۔
ایں من سرا چوں اثر دیگ؟
مے کہ اے پہ گیارہ اے کہ اگر مے اپنے جینڈاری تے کم کننگ میں یکتائی رکھنے، نت سب کچھ پیاری طرح ٹھیک اینے۔ مے کہ اے پہ گیارہ اے کہ بلندی کننگ کنے، کمی بنیاد ہے تے مے کہ ایں سچ کنے سیکھنے.
امروچ چے کارے کنان؟
اے کہ اپنے کم میں یکتائی رکھنے تے ہر روز کہیں اک گل کننگ کم کرنے جہ مے کہ اپنے آپ کنے تے اپنے کم کنے فخر نہ کرنے.
The things which from of old have got the One (the Tao) are Heaven which by it is bright and pure; Earth rendered thereby firm and sure; Spirits with powers by it supplied; Valleys kept full throughout their void; All creatures which through it do live; Princes and kings who from it do their model give.
AI Modern
اے پہلے یکتائی حاصل کننگ والے: آسمان یک لنگے پاک صاف بنے، زمین یک لنگے پیاری آرام پہ لایا، روھ یک لنگے نیکوت بنے، وادی یک لنگے ڈکھائی ڈکھائی بنے، سارے جینڈار یک لنگے زندگی پہ لایا، سرکار یک لنگے ڈھیر ڈھیر رویے۔ اے کہ ای زمین اگر صافی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای ٹھیک نہ بنے۔ اگر زمین آرام کننگ گنے، ڈر اے کہ ای کہیں ہلے۔ اگر روھ نیکوت کننگ گنے، ڈر اے کہ ای رکن نہ بنے۔ اگر وادی ڈکھائی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای خشک نہ بنے۔ اگر جینڈار زندگی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای ختم نہ بنن۔ اگر سرکار بلندی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای گر نہ بنے۔ اے کہ بلندی کننگ کنے، پستی بنیاد اے۔ ای کہ سرکار پنہ ہنے «تنہا»، «کم»، «نالائق» اے کہیندے۔ اے کیونکہ ای کمی بنیاد کنے؟ اے کیونکہ اگرچے کہ بہت شان ماننگ والے ہنے، نت شان نہ گننے۔ اے کہ پتھر وانگ کٹہرا یا یاقوت وانگ چمکدار نہ بنن۔
منی سوچ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
