Chapter 49

পবিত্র মানুহৰ কোনো স্থিৰ মন নাই

圣人无常心,以百姓心为心。
善者,吾善之;不善者,吾亦善之,德善。
信者,吾信之;不信者,吾亦信之,德信。
圣人在天下,歙歙为天下浑其心。百姓皆注其耳目,圣人皆孩之。
পবিত্র মানুহৰ মন কোনো স্থিৰ ধৰণৰ নহয়, সাধাৰণ প্ৰজ্ঞাৰ মনকে তাৰ মন হিচাপে গণ্য কৰে। শুভ ব্যক্তিসকলৰ প্ৰতি মই শুভ ব্যৱহাৰ কৰো; অশুভ ব্যক্তিসকলৰ প্ৰতিও মই শুভ ব্যৱহাৰ কৰো, এয়া শুভ আচৰণৰ ফল। বিশ্বাসীসকলৰ প্ৰতি মই বিশ্বাস কৰো; অবিশ্বাসীসকলৰ প্ৰতিও মই বিশ্বাস কৰো, এয়া বিশ্বাসৰ ফল। পবিত্র মানুহজন সকলোৰে মাজত থাকি সমগ্ৰ বিশ্বৰ বাবে নিজৰ মনক সৰল কৰে। সাধাৰণ প্ৰজ্ঞাই নিজৰ কাণে-চকুৱে যেনেদৰে মনোযোগ দিয়ে, পবিত্র মানুহজনে সিহঁতক সকলোকে শিশুৰ দৰে মৰম কৰে।

গভীৰ চিন্তা

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়টিয়ে কোৱা মতে, পবিত্র মানুহে নিজৰ কোনো স্থিৰ বা পক্ষপাতী মন ন�াথে। তেওঁ সকলো মানুহৰে মনক নিজৰ মন হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। শুভ বা অশুভ, বিশ্বাসী বা অবিশ্বাসী সকলোৰে প্ৰতি সমান আস্তৰিকতা আৰু দয়াৰে চকু দিয়ে। এয়া সৰ্বগ্ৰহণশীলতা আৰু সৰ্বজনীন প্ৰেমৰ শিক্ষা।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মোৰ জীৱনত এই শিক্ষাই মোক শিকায় যে মই মানুহৰ পৰা বিচাৰ কৰা বন্ধ কৰিব পাৰো আৰু প্ৰতিজনকে তেওঁৰ স্বভাৱ অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিব পাৰো। কাৰোবাক আগেয়ে বিচাৰ নকৰাকৈ মই সকলোৰে প্ৰতি সহানুভূতিৰে চাব পাৰো।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি মই কাৰোবাক বিচাৰ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিম আৰু পৰিচিত বা অপৰিচিত সকলোৰে প্ৰতি এক অকপট আস্তৰিকতাৰে চাম।

সম্পৰ্কিত অধ্যায়

মোৰ চিন্তা

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →