মহান পথ বিস্তৃত

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে কৈছে যে মহান পথ (দাৱ) সকলোবোৰ সত্বাক পোষণ আৰু সমৰ্থন দিয়ে কিন্তু কেতিয়াও তেওঁলোকৰ ওপৰত শাসন কৰাৰ ইচ্ছা নকৰে। ই নিষ্কাম আৰু ক্ষুদ্র হিচাপে থাকে, কিন্তু সকলোবোৰ সত্বা ইয়ালৈ উভতি আহে। আশ্চৰ্যজনকভাবে, ইয়াক মহান হিচাপে বিবেচনা কৰা হয় কাৰণ ই নিজকে কেতিয়াও মহান বুলি দাবী নকৰে।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

এই অধ্যায়ে মোক শিকায় যে নিজৰ প্ৰচেষ্টাৰ বিপৰীতে কাম হোৱাৰ ইচ্ছা ৰাখিলে আৰু ফলাফলৰ বাবে কৃতিত্ব নোখোজাকেই শান্তি আৰু সন্তুষ্টি আনে। যেতিয়া মই মানুহৰ ওপৰত নিয়ন্ত্রণ ৰাখিব বিচৰা এৰি তেওঁলোকক সহায় কৰি তেওঁলোকৰ সৈতে থাকোঁ, তেতিয়া মোৰ জীৱনত মহান শান্তি আহে।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি মই কাৰোবাৰ বাবে এটা কাম কৰিম - কৃতিত্ব নোখোজাকৈ, শিক্ষা বা পুৰস্কাৰৰ আশা নোকৰাকৈ। মাত্র সহায় কৰিম কিয়নো সহায় কৰাটো মোৰ আনন্দ।