শূন্যতাৰ পৰম মাত্রা

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে কয় যে পৰম শূন্যতা আৰু নিস্পৃহ শান্তি পোৱাই প্ৰকৃত জ্ঞানৰ মূল। সকলো বস্তুৱে নিজৰ উৎসলৈ ঘূৰি যায় - এয়া প্ৰকৃতিৰ নিয়ম। এই ঘূৰণ আৰু পুনৰ্জন্মৰ সত্যতা বুজিলে মানুহে পোহৰ পায়। চিৰন্তন নিয়ম জানিলে সকলোকে আলিঙ্গন কৰিব পাৰি, আৰু এই আলিঙ্গনেে সকলো স্তৰ পাৰ কৰি তাওৰ সৈতে এক হৈ যায়।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মোৰ জীৱনত এই কথা অতি গুৰুত্বপূর্ণ - আমি সদায় ব্যস্ত থাকোঁ, কিন্তু শান্ত হ'বলৈ ভুলো। এই অধ্যায়ে মোক স্মৰণ কৰাই দিয়ে যে সকলো বস্তুৱে ঘূৰি আহে, আৰু নিজৰ মূললৈ ঘূৰি যায়। মোৰ জীৱনৰ উদ্দেশ্য কি, মোৰ মূল ক'ত - এই প্ৰশ্নবোৰ মই পাশ কৰি আহিছোঁ। এতিয়া বুজিবলৈ ল'লো যে শান্তি পোৱাৰ বাবে পলম নকৰিব।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি এটা মুহূৰ্ত থমকি যাম, ধ্যান কৰিম বা নিশ্বাস লওঁতে চঁচাব পাৰোঁ। বাহিৰৰ ব্যস্ততাৰ পৰা কিছু সময় উলিয়াই নিজকে পৃথিৱীৰ মাজত থিতাপি লওঁম। সকলো বস্তুৱে নিজৰ সময়ত ঘূৰি যায় - এই বিশ্বাসেৰে শান্ত হ'ম আৰু নিজৰ মূলৰ ফালে ঘূৰি চাওঁম।