যোগ্য পথ

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে কয় যে সত্যিকাৰৰ পথ আৰু নাম মুখেৰে কবিব নোৱাৰি। যি আমি কথাত পথ বুলি কওঁ, সেয়া আসল পথ নহয়। নামহীন অৱস্থা হৈছে সৃষ্টিৰ আদি, আৰু নামযুক্ত হৈছে সকলো বস্তুৰ মাতৃ। ইচ্ছাহীন হৈ থাকিলে ৰহস্য দেখা যায়, কিন্তু ইচ্ছা থাকিলে কেৱল সীমা দেখা যায়।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

এই কথাই মোক শিকায় যে ভাষা আৰু ধাৰণাই সত্যৰ সম্পূর্ণ উপলব্ধি দিব নোৱাৰে। জীৱনৰ আসল গভীৰতা মৌনতাৰ মাজত লুকাই আছে। মই যি বুজিব বিচাৰোঁ, সেয়া কেৱল আভাস মা�ৰাহে।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি এটা মুহূৰ্ত নিজকে থামাই দিয়ক, চুপ কৰক, আৰু কোনো ইচ্ছা বা বিচাৰ ছাড়াই পৃথিৱীখন চাবলৈ চেষ্টা কৰক।