यत्स्थिरं तत्सुलभं परिरक्षितुम्

यत्स्थिरं तत्सुलभं परिरक्षितुम्, यदनुत्पन्नं तत्सुलभं मन्त्रयितुम्। यद्दुर्बलं तत्सुलभं विश्लेषयितुम्, यन्मृदु तत्सुलभं विकीर्ण कर्तुम्। असत्येव जाते सति कर्म कुर्वन्ति, अशान्तौ च समुत्पन्नायां शासनं कुर्वन्ति। बाहुभ्यां परिमण्डलं वृक्षं त्वङ्मात्रादुत्पद्यते; नवस्तरेण प्रासादः पांसुकूटैः प्रवर्तते; सहस्रयोजनीयं यात्रा पादाङ्गुष्ठादारभ्यते। कुर्वन्तस्तृतीयन्ति, ग्रहीणा इव वञ्चिता भवन्ति। तस्मात्सम्यक्सम्पूर्णः स्वाभाविकं कर्म कुर्वन् न पराजीयते, असङ्ग्राह्यः सन् न किञ्चन ख्यापयति। जनास्त्वेकाग्रतायां सर्वदा मध्ये एव नश्यन्ति। यद्यन्ते प्रारम्भवदाचरेत्, तदा किमप्यपराजितव्यम्। तस्मात्सम्यक्सम्पूर्णः स्वाभिलषितमस्वीकुरुते, दुर्लभानां रत्नानां मूल्यं न जानाति; अधिगच्छति तद्यदधिगमनं नास्ति, लोकानां विरुद्धं मार्गमनुसरति। एवं सर्वेषां भूतानां स्वाभाविकतामनुगृण्हन् किञ्चिन्मात्रेण अकिञ्चित्करो भवति।