Rozdział opisuje utopijną wizję prostego, samowystarczalnego społeczeństwa, w którym ludzie żyją w harmonii z naturą, bez potrzeby podróżowania, wojen czy złożonych relacji.
Key Concepts
小国寡民
简朴
甘美安乐
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 80, "Małe państwo, nieliczni ludzie", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/pl/chapters/80/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Małe państwo, nieliczni ludzie. Niech będą narzędzia, ale niech ich nie używają; niech ludzie cenią życie i nie wędrują daleko. Choć są łodzie i wozy, niech nikt w nich nie jeździ; choć są zbroje i broń, niech nikt ich nie rozkłada. Niech ludzie powrócą do wiązania węzłów na sznurach. Niech delektują się swym jedzeniem, podziwiają swą odzież, cieszą się swym domem, radują się swymi zwyczajami. Sąsiednie państwa widzą się nawzajem, słyszą pianie kogutów i szczekanie psów, ale ludzie starzeją się i umierają, nie odwiedzając się nawzajem.
Gleboka refleksja
O czym jest ten rozdział?
Rozdział opisuje utopijną wizję prostego, samowystarczalnego społeczeństwa, w którym ludzie żyją w harmonii z naturą, bez potrzeby podróżowania, wojen czy złożonych relacji.
Co to ma wspólnego ze mną?
Uczy mnie cenić prostotę i zadowolenie z tego, co mam, zamiast ciągłego dążenia do więcej; prawdziwe szczęście tkwi w małych rzeczach.
Co mam dziś zrobić?
Dziś spędzę czas bez technologii, delektując się prostym posiłkiem i doceniając spokój chwili, bez potrzeby kontaktowania się z innymi.
In a little state with a small population, I would so order it, that, though there were individuals with the abilities of ten or a hundred men, there should be no employment of them; I would make the people, while looking on death as a grievous thing, yet not remove elsewhere (to avoid it).
AI Modern
Małe państwo, nieliczni ludzie. Niech będą narzędzia, ale niech ich nie używają; niech ludzie cenią życie i nie wędrują daleko. Choć są łodzie i wozy, niech nikt w nich nie jeździ; choć są zbroje i broń, niech nikt ich nie rozkłada. Niech ludzie powrócą do wiązania węzłów na sznurach. Niech delektują się swym jedzeniem, podziwiają swą odzież, cieszą się swym domem, radują się swymi zwyczajami. Sąsiednie państwa widzą się nawzajem, słyszą pianie kogutów i szczekanie psów, ale ludzie starzeją się i umierają, nie odwiedzając się nawzajem.
Moja refleksja
Co inspiruje cie w tym rozdziale? Jak to zastosujesz?
