Rozdział 80

Małe państwo, nieliczni ludzie

小国寡民。使有什伯之器而不用,使民重死而不远徙。
虽有舟舆,无所乘之;虽有甲兵,无所陈之。使民复结绳而用之。
甘其食,美其服,安其居,乐其俗。邻国相望,鸡犬之声相闻,民至老死,不相往来。
Małe państwo, nieliczni ludzie. Niech będą narzędzia, ale niech ich nie używają; niech ludzie cenią życie i nie wędrują daleko. Choć są łodzie i wozy, niech nikt w nich nie jeździ; choć są zbroje i broń, niech nikt ich nie rozkłada. Niech ludzie powrócą do wiązania węzłów na sznurach. Niech delektują się swym jedzeniem, podziwiają swą odzież, cieszą się swym domem, radują się swymi zwyczajami. Sąsiednie państwa widzą się nawzajem, słyszą pianie kogutów i szczekanie psów, ale ludzie starzeją się i umierają, nie odwiedzając się nawzajem.

Gleboka refleksja

O czym jest ten rozdział?

Rozdział opisuje utopijną wizję prostego, samowystarczalnego społeczeństwa, w którym ludzie żyją w harmonii z naturą, bez potrzeby podróżowania, wojen czy złożonych relacji.

Co to ma wspólnego ze mną?

Uczy mnie cenić prostotę i zadowolenie z tego, co mam, zamiast ciągłego dążenia do więcej; prawdziwe szczęście tkwi w małych rzeczach.

Co mam dziś zrobić?

Dziś spędzę czas bez technologii, delektując się prostym posiłkiem i doceniając spokój chwili, bez potrzeby kontaktowania się z innymi.

Powiązane rozdziały

Moja refleksja

Co inspiruje cie w tym rozdziale? Jak to zastosujesz?

Zapytaj Laozi o ten rozdzial Pelny czat →