Rozdział 32

Wieczne bezimienne

道常无名,朴虽小,天下莫能臣也。侯王若能守之,万物将自宾。
天地相合,以降甘露,民莫之令而自均。
始制有名,名亦既有,夫亦将知止。知止可以不殆。
譬道之在天下,犹川谷之于江海。
Droga jest wiecznie bezimienna; choć prosta i mała, cały świat nie może jej ujarzmić. Gdy władcy i książęta potrafią jej przestrzegać, wszystkie istoty same stają się gośćmi. Niebo i ziemia łączą się, by zesłać słodką rosę; ludzie nie muszą jej nakazywać, sama spływa równomiernie. Na początku tworzy się nazwy; gdy nazwy już istnieją, trzeba wiedzieć, gdzie się zatrzymać. Kto wie, gdzie się zatrzymać, unika niebezpieczeństwa. Droga w świecie jest jak górskie potoki, które płyną do rzek i mórz.

Gleboka refleksja

O czym jest ten rozdział?

Rozdział opisuje Tao jako bezimienną prostotę, która rządzi światem bez przymusu, a mądrość polega na umiejętności zatrzymania się.

Co to ma wspólnego ze mną?

Uczy mnie, że prawdziwa siła tkwi w prostocie i pokorze, a nie w narzucaniu swojej woli innym.

Co mam dziś zrobić?

Dziś zrezygnuję z jednej rzeczy, którą chciałem kontrolować, i pozwolę, by sprawy potoczyły się naturalnie.

Powiązane rozdziały

Moja refleksja

Co inspiruje cie w tym rozdziale? Jak to zastosujesz?

Zapytaj Laozi o ten rozdzial Pelny czat →