Droga jest wiecznie bezimienna; choć prosta i mała, cały świat nie może jej ujarzmić. Gdy władcy i książęta potrafią jej przestrzegać, wszystkie istoty same stają się gośćmi. Niebo i ziemia łączą się, by zesłać słodką rosę; ludzie nie muszą jej nakazywać, sama spływa równomiernie. Na początku tworzy się nazwy; gdy nazwy już istnieją, trzeba wiedzieć, gdzie się zatrzymać. Kto wie, gdzie się zatrzymać, unika niebezpieczeństwa. Droga w świecie jest jak górskie potoki, które płyną do rzek i mórz.
Gleboka refleksja
O czym jest ten rozdział?
Rozdział opisuje Tao jako bezimienną prostotę, która rządzi światem bez przymusu, a mądrość polega na umiejętności zatrzymania się.
Co to ma wspólnego ze mną?
Uczy mnie, że prawdziwa siła tkwi w prostocie i pokorze, a nie w narzucaniu swojej woli innym.
Co mam dziś zrobić?
Dziś zrezygnuję z jednej rzeczy, którą chciałem kontrolować, i pozwolę, by sprawy potoczyły się naturalnie.
The Tao, considered as unchanging, has no name. Though in its primordial simplicity it may be small, the whole world dares not deal with (one embodying) it as a minister. If a feudal prince or the king could guard and hold it, all would spontaneously submit themselves to him.
AI Modern
Droga jest wiecznie bezimienna; choć prosta i mała, cały świat nie może jej ujarzmić. Gdy władcy i książęta potrafią jej przestrzegać, wszystkie istoty same stają się gośćmi. Niebo i ziemia łączą się, by zesłać słodką rosę; ludzie nie muszą jej nakazywać, sama spływa równomiernie. Na początku tworzy się nazwy; gdy nazwy już istnieją, trzeba wiedzieć, gdzie się zatrzymać. Kto wie, gdzie się zatrzymać, unika niebezpieczeństwa. Droga w świecie jest jak górskie potoki, które płyną do rzek i mórz.
Moja refleksja
Co inspiruje cie w tym rozdziale? Jak to zastosujesz?
