ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤਾਓ ਹੋਵੇ ਤਾਂ

ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਕਿਸੇ ਬਾਰੇ ਹੈ?

ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਤਾਓ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਖੇਤੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਤਾਓ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖਪਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਲਸਾ ਅਤੇ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁਲਾਵਾਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਣਗੌਰਵ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਲਾਲਸਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜਦਾ ਹੈ?

ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਲਾਲਸਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਹੋਰ ਖੱਟਾਂ, ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ। ਪਰ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਲਸਾ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਲਾਲਸਾ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਾਹਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਜਾਏਗੀ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਸਲ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਲਾਲਸਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਾਂਗਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬੇਚੈਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਲਾਲਸਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸੋਚਾਂਗਾ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਲਾਲਸਾ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਹੈ।