हा अध्याय प्राचीन ज्ञानी लोकांच्या गुणांचे वर्णन करतो — ते सावध, साधे, मोकळे आणि सहनशील होते. ते परिपूर्णतेचा पाठलाग करत नव्हते, तर त्यांनी शून्यता स्वीकारली, ज्यामुळे नवनिर्मिती शक्य झाली.
Key Concepts
修道
虚静
不盈
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 15, "प्राचीन ज्ञानी", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/mr/chapters/15/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
प्राचीन काळी जे ज्ञानी होते, ते सूक्ष्म, गूढ आणि खोल होते, त्यांना समजणे कठीण होते. कारण त्यांना समजणे कठीण होते, म्हणून त्यांचे वर्णन असे केले जाते: सावध, जणू हिवाळ्यात नदी पार करत आहेत; सावध, जणू शेजाऱ्यांना घाबरत आहेत; गंभीर, जणू पाहुणे आहेत; मोकळे, जणू बर्फ वितळत आहे; साधे, जणू अपरिष्कृत लाकूड; रुंद, जणू दरी; मिश्रित, जणू गढूळ पाणी. कोण गढूळ पाणी शांत करून हळूहळू स्वच्छ करू शकतो? कोण शांततेतून हळूहळू हालचाल निर्माण करू शकतो? जो या मार्गाचे पालन करतो, तो परिपूर्णता इच्छित नाही. कारण तो परिपूर्ण नाही, म्हणून तो जुने टाकून नवे निर्माण करू शकतो.
सखोल चिंतन
हा अध्याय कशाबद्दल आहे?
हा अध्याय प्राचीन ज्ञानी लोकांच्या गुणांचे वर्णन करतो — ते सावध, साधे, मोकळे आणि सहनशील होते. ते परिपूर्णतेचा पाठलाग करत नव्हते, तर त्यांनी शून्यता स्वीकारली, ज्यामुळे नवनिर्मिती शक्य झाली.
याचा माझ्याशी काय संबंध?
मी अनेकदा परिपूर्णतेचा पाठलाग करतो, पण हा अध्याय मला सांगतो की खरे ज्ञान म्हणजे अपूर्णतेचा स्वीकार. जेव्हा मी सावध आणि मोकळा असतो, तेव्हाच मी खरोखर वाढू शकतो.
आज मी काय करावे?
आज, एक काम करताना, ते परिपूर्ण करण्याचा प्रयत्न करू नका. त्याऐवजी, ते साधेपणाने आणि लक्षपूर्वक करा. शेवटी, एक क्षण थांबून विचार करा: 'मी यातून काय शिकलो?'
The skilful masters (of the Tao) in old times, with a subtle and exquisite penetration, comprehended its mysteries, and were deep (also) so as to elude men's knowledge. Shrinking looked they like those who wade through a stream in winter; irresolute like those who are afraid of all around them; grave like a guest (in awe of his host); evanescent like ice that is melting away; unpretentious like wood that has not been fashioned into anything; vacant like a valley, and dull like muddy water.
AI Modern
प्राचीन काळी जे ज्ञानी होते, ते सूक्ष्म, गूढ आणि खोल होते, त्यांना समजणे कठीण होते. कारण त्यांना समजणे कठीण होते, म्हणून त्यांचे वर्णन असे केले जाते: सावध, जणू हिवाळ्यात नदी पार करत आहेत; सावध, जणू शेजाऱ्यांना घाबरत आहेत; गंभीर, जणू पाहुणे आहेत; मोकळे, जणू बर्फ वितळत आहे; साधे, जणू अपरिष्कृत लाकूड; रुंद, जणू दरी; मिश्रित, जणू गढूळ पाणी. कोण गढूळ पाणी शांत करून हळूहळू स्वच्छ करू शकतो? कोण शांततेतून हळूहळू हालचाल निर्माण करू शकतो? जो या मार्गाचे पालन करतो, तो परिपूर्णता इच्छित नाही. कारण तो परिपूर्ण नाही, म्हणून तो जुने टाकून नवे निर्माण करू शकतो.
माझे चिंतन
हा अध्याय तुम्हाला काय प्रेरणा देतो? तुम्ही तो कसा लागू कराल?
