ഈ അധ്യായം അറിയിക്കുന്നത്, എപ്പോഴും കൂടുതൽ നേടാനും കൂടുതൽ സൂക്ഷിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നത് നഷ്ടകരമാണെന്നാണ്. നിറഞ്ഞ കൈ കവിയും, മൂർച്ഛിപ്പിച്ച വാൾ മുടയും. സമ്പത്തും പദവിയും അഹംഭാവം വരുത്തും, അതാണ് സ്വയം നശിപ്പിക്കുന്ന വഴി.
Key Concepts
知止
功成身退
谦逊
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 9, "നിറച്ചു കവിയുന്നതിനേക്കാൾ നിർത്തൽ നല്ലതാണ്", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/ml/chapters/9/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
കൈയിൽ പിടിച്ച് നിറച്ച് കവിയുന്നതിനേക്കാൾ നിർത്തുന്നതാണ് നല്ലത്. വാളിനെ മൂർച്ഛിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, എന്നിട്ടും ദീർഘനേരം സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്വർണവും രത്നവും മുറി നിറയെ നിറച്ചാലും ആരും സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല. സമ്പത്തും പദവിയും കൊണ്ട് അഹംഭാവം വന്നാൽ, അത് സ്വയം തനിക്കു തന്നെ ദോഷം വരുത്തുന്നു. പ്രവൃത്തി വിജയിച്ചാൽ പിന്മാറുക - ഇതാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മാർഗം.
ആഴത്തിലുള്ള ചിന്ത
ഈ അധ്യായം എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ്?
ഈ അധ്യായം അറിയിക്കുന്നത്, എപ്പോഴും കൂടുതൽ നേടാനും കൂടുതൽ സൂക്ഷിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നത് നഷ്ടകരമാണെന്നാണ്. നിറഞ്ഞ കൈ കവിയും, മൂർച്ഛിപ്പിച്ച വാൾ മുടയും. സമ്പത്തും പദവിയും അഹംഭാവം വരുത്തും, അതാണ് സ്വയം നശിപ്പിക്കുന്ന വഴി.
ഇത് എനിക്ക് എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെടുന്നു?
ഞാൻ പലപ്പോഴും കൂടുതൽ ശേഖരിക്കാനും കൂടുതൽ നേടാനും ശ്രമിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഈ അധ്യായം ഓർമ്പിക്കുന്നു - ഏറ്റവും നല്ല സമയം പിന്മാറാൻ അറിയണം എന്ന്. വിജയത്തിന്റെ ഉന്നതിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ പിന്മാറാൻ കഴിവുണ്ടായിരിക്കണം.
ഇന്ന് ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?
ഇന്ന് ഒരു വിജയം കൈവരിച്ചാൽ, അതിന്റെ കീർത്തി സ്വയം ആഘോഷിക്കാതെ, മറ്റുള്ളവർക്ക് വഴി തുറന്നു കൊടുക്കുക. സന്തോഷത്തിൽ മത്സരിക്കാതെ, പങ്കുവയ്ക്കുക.
It is better to leave a vessel unfilled, than to attempt to carry it when it is full. If you keep feeling a point that has been sharpened, the point cannot long preserve its sharpness. When gold and jade fill the hall, their possessor cannot keep them safe. When wealth and honours lead to arrogancy, this brings its evil on itself. When the work is done, and one's name is becoming distinguished, to withdraw into obscurity is the way of Heaven.
AI Modern
കൈയിൽ പിടിച്ച് നിറച്ച് കവിയുന്നതിനേക്കാൾ നിർത്തുന്നതാണ് നല്ലത്. വാളിനെ മൂർച്ഛിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, എന്നിട്ടും ദീർഘനേരം സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്വർണവും രത്നവും മുറി നിറയെ നിറച്ചാലും ആരും സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല. സമ്പത്തും പദവിയും കൊണ്ട് അഹംഭാവം വന്നാൽ, അത് സ്വയം തനിക്കു തന്നെ ദോഷം വരുത്തുന്നു. പ്രവൃത്തി വിജയിച്ചാൽ പിന്മാറുക - ഇതാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മാർഗം.
എന്റെ ചിന്ത
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?