Поглавје 56
Мудрите молчат
Оригинал
塞其兑，闭其门，挫其锐，解其纷，和其光，同其尘，是谓玄同。
故不可得而亲，不可得而疏；不可得而利，不可得而害；不可得而贵，不可得而贱。故为天下贵。
Превод
оној што зборува не е мудар.
Задржи го она што излегува,
затвори ги портите,
забри го острите рабови,
разреши го заплетот,
умекши го сјајот,
придружи се на прашината —
ова е длабоката складност.
Не можеш да бидеш ниту сакан ниту омразен;
не можеш да бидеш ниту корисен ниту штетен;
не можеш да бидеш ниту почитуван ниту презирани —
затоа си најскапоцен за целиот свет.
Длабока рефлексија
За што е ова поглавје?
Оваа глава зборува за оние кои го достигнале Дao — тие молчат бидејќи зборовите ги ограничуваат вистината. Тие ги затвораат сетилата од надворешниот свет, ги заоблуваат острите агли на егото, ги разрешуваат конфликтите, го умекшуваат сопствениот сјај и се изедначуваат со најобичните работи. Така стануваат непроценети за светот бидејќи не предизвикуваат љубов или омраза.
Како се однесува на мене?
Се препознавам како човек кој сака да ги знае работите и да ги објаснува — да има одговор за сè. Но оваа глава ме потсетува дека вистината е надвор од зборовите. Колку повеќе се обидувам да се докажам, толку повеќе се оддалечувам од мудроста. Сеуште уча дека молчењето и присуството можат да бидат поголема сила од најдобрите аргументи.
Што да правам денес?
Денес ќе практикувам мудро молчење — кога ќе почувствувам потреба да зборувам или да се докажам, ќе замолчам и ќе го набљудувам тоа чувство. Ќе се обидам да ги заобличам своите остри рабови во разговорот — наместо да победувам, ќе слушам; наместо да истакнувам, ќутам.
Поврзани глави
Мојата рефлексија
Што ве инспирира оваа глава? Како ќе го примените?