El Tao l'è vòit

De quaj se trata(ch) inquest capitol?

El Tao, ch’el l'è la Via, l'è vòit ma no sbatée mai. L'è profónd come el font che ‘l ghen di oltri. Lü el fa mùs i Sharpness, el sbarà i nœuds, el attenua la lùs per no ofuscà, el se mèscola con la pòlver comuna. L'è ascondù e sfùnt, eppú l'existiss. Nissun sa d'onde l'è vegnù — lü l'era prima de Dio.

Come el se relaziona con mi?

Quandi che me sènto vòit, quela voeultà chì la pò èss paura — ma sti versets chì el me dis che da la voeultà la riva la forza. Come el Tao l'è vòit ma insg’ l'è doprà inscì de no èss mai pien, inscì la mia voeultà la pò avèj denter spazzi per tucc i posibilità. El me dis de no tem la simplicità, perché l'è la fonte de tucc.

Cosa gh'hoo de fà incoeu?

Incoeu, in del toèu moment de silènzi, proeu a imaginà che ‘l to centreser l'è vòit come un vas senza fond. Dimandet a ti medésim: "Quèl che vörzi a vèr?" Laschet andà tucc i respòst preconcètt, e lassa el spazzi che ‘l Tao el se fa denter. Senza fà nissun sfòrz, te sentaret la rispòsta che la riva.