Capitolo 4

O Tao o l'é vœûto

道 虚空 本源

Originâ

道冲，而用之或不盈。渊兮，似万物之宗。
挫其锐，解其纷，和其光，同其尘。湛兮，似或存。
吾不知谁之子，象帝之先。

Transaçión

O Tao o l'é vœûto, ma inta so applicasioîn o no se maina mai. Prufonno o l'é, comme se o l'êse o祖宗 di tutte e cöse. O smüzze e punte asceise, o desguæ e inpastroî, o armonìzzi e lûxe, o se mêsccia a-o purvêre. O l'é ascosciutto, ma o pâ che o gh'è. No sai de chi o l'é figgio, ma o l'existêva primma de l'Impëraô.

Riflessiàn profónda

D'che parlla quésto capitölo?

sto capitolo o parlla de l'essenso do Tao. O Tao o l'é vœûto e inta so applicasioîn o no se maina mai. O l'é a sorgénte de tutte e cöse, o l'é sempe pufonno e ascosciutto. O smüzze e punte, o desfae e inpastroî, o mêsccia a-o purvêre. Nesscioinn o sa donde o vegne, ma o l'êse primma de dögiun.

Còs'o g'ha a fâ con me?

Sto ben a-o mëggio me ritrovo a-u cènte di contrasti: voglio êse finîto ma o Tao o l'é vœûto; voglio êse riconosciûo ma o Tao o se mêsccia a-o purvêre; voglio êse distintîvo ma o Tao o smüzze e punte. Sto ben a-o mëggio me aggrëggio pe avé-e risposte, ma o Tao o l'é sempe püö inçüstro de quéllo che se peña conpiesce. Sto ben a-o mëggio me aggrëggio a üsuî e ànime, ma o Tao o no o se catêa.

Cöse gh'ò da fâ uncö?

Aüdi inta tranquilittæ de sta mattina e ascolta o silensio. Quando te se sentu streçao da-e cöse, purvâ de ripiegâ inta simpliçittæ. Lascia stâ unn'appösto o needdo de mostrâ e teu capacitæ. Inveçe, observa e cöse sensa giuïcâ, comme o Tao o l'é sempe present e sempe ascosciutto.

Capîtoli corelæ

1 O Verbbo che se peu dî o l'è sempre o Verbbo 14 O l'è invixibile, innaudibile, intangibile 21 A forma da virtù che segue o Tao 25 A gh'ê un essere mesccio

A meña reflexion

Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?

Demanne a Laotzu de sto capitolo Conversasciàn complèta →