Capitolo 14

O l'è invixibile, innaudibile, intangibile

道 无形 惚恍 古始

Quick Answer

Sto capitolo o parla do Tao, che o se peu vedde, sentî ò toccâ. O Tao o no l'è viscìbile, o no l'è audìbile, o no l'è tangìbile. Sti træ aspetto no se peu investigâ ciû, i se fonn into un. A söva e a sótte no g'önnan defferença; o se mòve pe sempre, sensa fin, e o törna into nïente. L'è comme «na förmma sensa förmma», «na figura sensa sustansa». Quande-o vaivi incontrö, no ti see o prinçipio; quande ti-i vâ aprësso, no ti see a fin. L'è o prinçipio di prinçìpi.

Key Concepts

  • 道
  • 无形
  • 惚恍
  • 古始

Cite This Chapter

Laozi, Tao Te Ching, Chapter 14, "O l'è invixibile, innaudibile, intangibile", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/lij/chapters/14/

Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.

Originâ

视之不见名曰夷，听之不闻名曰希，搏之不得名曰微。此三者不可致诘，故混而为一。
其上不皦，其下不昧，绳绳不可名，复归于无物。是谓无状之状，无物之象，是谓惚恍。
迎之不见其首，随之不见其后。执古之道，以御今之有。能知古始，是谓道纪。

Transaçión

O se guarde e no seeu veëdde—sto o se ciame «inviscìbile». O se ascolte e no seeu sentî—sto o se ciame «inaudiscìbile». O se tocan e no seeu ciapâ—sto o se ciame «intangìbile». Questi træ no se peu investigâ ciû affondu, donca i se fonn into un sôlo. A söva parte a no l'è lûcce, a sótte a no l'è ömbra; a se mòve sensa fin, no se peu dâghé o nommo, a törna into nïente. L'è ciammòu «o stâ sensa förmma», «aximàggine sensa sustansa», o l'è o «confûzo». Se te vegne incontrö, no ti vegne seu o prinçipio; se ti te-i va aprësso, no ti vegne seu a fin. Te tegni into mæximo o cammin anticho, për guidâ quelli d'ancheu. Chi o sa cöme o tuto o l'è comensòu, sto o l'è o prinçipio do Princìpio.

Riflessiàn profónda

D'che parlla quésto capitölo?

Sto capitolo o parla do Tao, che o se peu vedde, sentî ò toccâ. O Tao o no l'è viscìbile, o no l'è audìbile, o no l'è tangìbile. Sti træ aspetto no se peu investigâ ciû, i se fonn into un. A söva e a sótte no g'önnan defferença; o se mòve pe sempre, sensa fin, e o törna into nïente. L'è comme «na förmma sensa förmma», «na figura sensa sustansa». Quande-o vaivi incontrö, no ti see o prinçipio; quande ti-i vâ aprësso, no ti see a fin. L'è o prinçipio di prinçìpi.

Còs'o g'ha a fâ con me?

Sto capitolo o me fâ sensî comme o Tao o l'è vicin ma anche luntan, viscìbile e inviscìbile into stësso temp. O l'è confûzo, no g'ööna defferença tra sü e gioxto. Sto me azzecca pequançæ a-a mëssa uman-a de volëi capî tûtto co-a raxon. Natro pensî o fa un muentòu: like o Tao, a veitæ a l'è ciû scürgia de quotro che luntan.

Cöse gh'ò da fâ uncö?

Ogge, quande che me sento confûzo ò quande e cöse no han senso, me provëggio a acetâ sta confûzon comme o Tao. Invece de cercâ rispòste ciære e nette, me permetto de êse into confûzo sensa julâ. Provo a tegnî o Princìpio anticho—o moddo de procedde con umiltæ—e a guidâ a moa giornâ con quello.

Capîtoli corelæ

1 O Verbbo che se peu dî o l'è sempre o Verbbo 4 O Tao o l'é vœûto 21 A forma da virtù che segue o Tao 25 A gh'ê un essere mesccio

A meña reflexion

Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?

Demanne a Laotzu de sto capitolo Conversasciàn complèta →