Chapter 52

De Welt Haw 'n Begin

天下有始,以为天下母。既得其母,以知其子;既知其子,复守其母,没身不殆。
塞其兑,闭其门,终身不勤。开其兑,济其事,终身不救。
见小曰明,守柔曰强。用其光,复归其明,无遗身殃,是为习常。
De welt haw 'n begin, en det is wie 'n moder veur alles. Went se dien moder kint, den hoeëp se ouch de kinder te kènne. Went se de kinder kint, den kieër trök nao de moder, en zoea zeet se noets in geveer. Touw wat us gapen, tuutske wat us deure, en se waere noets muued. Moar went se us gapen opedoet en alles wèlt helpe, den is de reddeloosheid neet mie te verwachte. Wie de smallighèèj zeen kan, is wies; wie de zachheid vas hawwe kan, is sterk. Gebroek 't lich, moar kieër trök nao de wiesheid, zoame verzwind se neet in ongelök. Det is 't volge van wat ewig duurt.

Diepe Overpeinzing

Woabir geit dit hoofdstök?

Dit captain vertèlt euver hoe de welt 'n begin haw en det dit begin es 'n moder funcionere. Wie de moder kint, kinne wie ouch de kinder kènne. De wiesheid ligk d'r in óm trök te kieëre nao wat eweg is, nao de bör van alles. Door de kleinighèèj te zeen en de zachheid vas te hawwe, krieëp me lich en wiesheid zónger ongelök.

Wie releteert det tae miech?

Ich erkenne in dit captain de rouf óm trök te kieëre nao wat eweg is. In mien lèven zeen ich d'r dèks mer op gerich óm dingen te doen en te versjelle. Dit captain herinnert mich daj ich neet allewiel de moder van alle dingen mos vergete. Ich probeer noe mieer te zeen wat al leef en wat al èèsj is, zónger daj ich d'r durch mijn aandach van aafgelèkt waer.

Wat moot ich vandaag doon?

Hüdig vönj ich noe ins sjtill en slöts mien aoëge. Ich geuf mich tied óm de kleinighèèj te zeen die ich dèks euverzag. Ich praktiesereer door neet direkt te reagere, mer eve te wachte en te luustere nao wat wirklik belangriek is.

Verwante hoofdstökke

Miene reflectie

Waat inspireert dit hoofdstök in dich? Hoe zals se 't touwenne?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →