Chapter 27
Gutt Reesen huet keng Spueren
Original
是以圣人常善救人,故无弃人;常善救物,故无弃物。是谓袭明。
故善人者,不善人之师;不善人者,善人之资。不贵其师,不爱其资,虽智大迷,是谓要妙。
Iwwersetzung
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Dëst Kapitel beschreift wéi déi perfekt Handlung keng Zeeche hannerloossen. Wa mir eidel handelen, brauche mir keng Spueren. De Weise ka jiddereen an all Saach gebrauchen, well en keen abandonnéiert. De gudde Mënsch an de schlechte Mënsch brauchen eene vun deenen aneren.
Wéi bezitt et sech op mech?
Ech erkennen, datt meng wierklech Stäerkt doran läit, wéinn ech hëlleft ouni ze urteilen. Wann ech anereën hëlleft wéi se sinn, awer mat Verständnis, da gëtt et keng Verworfenheet.
Wat soll ech haut maachen?
Ech wäert haut opmierksam lauschteren ohne ze urteilen, wat en anere gudde weist, a mech drop konzentréieren, wat ech vu jidderengem léiere kann.
Verwandte Kapitelen
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?