Chapter 57
Ngradhemen Nagara kanthi Kabecikan
Asli
天下多忌讳，而民弥贫；民多利器，国家滋昏；人多伎巧，奇物滋起；法令滋彰，盗贼多有。
故圣人云：我无为而民自化，我好静而民自正，我无事而民自富，我无欲而民自朴。
Terjemahan
Renungan Jero
Apa isi bab iki?
Pasetya iki ngandhut bebungah yèn ngradhemen nagara kanthi kabecikan, ngginakake pasukaan kanthi klangenan, lan dhinggayuh donya tanpa tumindak. Nanging pasetya iki uga ngandhut bebungah sedhih: nalika larang-larangan saya akeh, wong luwih kasangsaran; nalika piranti-piranti saya lancip, nagara luwih kacelathu; nalika kapinteran saya wutah, bandha-bandha nyeleweng luwih akèh; nalika undhang-undhang saya katara, jagal-jagal luwih akèh. Dadi kabecikan mesthi datang nalika pangemban kuwasa ora ngendi-endi.
Piranti hubungane aku?
Ing uripku, aku asring pengin ngatur kabeh kanthi aturan sing ketat. Nanging pasetya iki ngajari aku manawa nalika aku terlalu ngendi-endi, wong-wong ing sakitaraku justru luwih angel lan luwih ora patuh. Aja nganti kekeselen ngatur kabeh, sabab bisa gawe larang-larangan sing nggawé wong liya susah. Luwih becik ngandelake kabecikan tinimbang kontrol sing kebak.
Apa sing kudu daklakoake dina iki?
Boten tumindak ingkang ngendi-endi, kajawi gadhah kabecikan. Dina iki, aku bakal ngurangi satus腥-larangan ing uripku. Aja terlalu ngatur kanca-kanca utawa keluargaku. Biyantu wong liya kanthi contoh lan kabecikan, dudu kanthi aturan sing akeh.
Babagan Terkait
Pantulan Kula
Apa bab iki nggugah inspirasimu? Bagaimana cara ngelakoni?