जगांत तौ आसल्यार

हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?

जेन्ना जग तौचे मार्गार चलटा, तेन्ना गुरांक शेतांनी वाडयांनी धाडटात. जेन्ना जग तौचे मार्गार ना चलटा, तेन्ना युध्दाच्यो गुरवां वाडयांभायर वचून उरतात. चारित्र्याची सगळ्यांत व्हड आपत्ती म्हळ्यार अतृप्ताय, आनी सगळ्यांत व्हड दोश म्हळ्यार लोभ. तृप्ताय जाण्टल्यार सदा सारखें तृप्ताय येटलें.

हें माका कितें संबंधित आसा?

मनें आपण सदाकय मळावयल्यो वसतून, वाठारांवयल्यो गजालीन अतृप्त आसतान. जे कांय मेळ्ळें तें पुरे ना, आनी जे मेळ्ळें तें जायदा म्हण्टलें. ह्या अतृप्तायेंत आसून, आपण म्हज्यो आनीक चड आनीक चड हांवटल्यो. तौ हें सांगटा जें तृप्ताय ही आपणाइतली गजाल ना, तर आपल्याइतली वृत्ती आसा.

आयज म्हजें कित्तें करप?

आयकाच्या दिसा कांय वेळा बसून आपण कशाकय तृप्त आसतात हें ध्यानांत हाडात. आज कांय वेळा जायरेन प्रसन्न आसात आनी आपणा कडे आशिल्ल्या गजालींचो आनीकच धाड़ काडात.