La VIA es sempre sensa accion

De qué tracta aquel capítols?

Lo chapitre ditz que la VIA es sempre activa pas de res, e qu'ela sola pòt far totas las causas. Es lo principi del non-far, ont quand un cessa de forçar las causas, totas las causas arrivan naturalament. Se los dirigents sabon seguir aquel camí, los èsseres se transformaràn d'eles meteisses. Quand los desiris se pausan dins aquela transformacion, la simplicitat del sens-nom los calarà. Aquesta simplicitat del sens-nom fa que los desiris despareisson. Sens desir, la quietud s'installa, e lo monde troba son equilibri de per se.

Cossí es relacionat amb ieu?

Aquela nocion del non-far me fa pensar a las vespradas ont ieu voliávi forçar las causas eont lo temps me resistissiá. Aprendre a laissar las causas se desplegar a lor ritme m'a portat una aisida que jamai aviávi coneissuda. Las dificultats del quotidian se dissòlvon mai facilament quand cessi de lutar contra ellas e que las aculhi sensa desir de cambiament. La simplicitat del sens-nom m'ajuda a trobar aquela quietud intèrna, aquele moment de patz ont las preocupacions se calan d'elles meteissas.

Quora deuriái far uèi ?

Aquelves mai, quand sentiri un desir fort o una temptacion de controlar una situacion, me darai un moment per respirar e laissarai las causas se pausar. Sinnò que me pencharai cap a la simplicitat del moment present, sensa volguer cambiar res. Escriurai mantun mot sus çò qu'es, sensa lo qualificar, sul paper, per ne far pas un desir mas simple coneissença.