چون جهان راه را دارد

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که چون مردم جهان به راه حق پایبند باشند، اسب‌های جنگی را از میدان‌های نبرد به زمین‌های کشاورزی می‌فرستند تا خاک را حاصلخیز کنند. اما چون از راه حق دور شوند، جنگ‌افروزی آغاز می‌شود و اسب‌های جنگی در مرزها زاده می‌شوند. بزرگ‌ترین بدبختی، ناتوانی در شکرگزاری آن چیزی است که داریم و بزرگ‌ترین گناه، تلاش برای به دست آوردن بیشتر. کسی که به سیرابیِ درون خویش آگاه شود، هرگز کمبودی احساس نخواهد کرد.

چه ارتباطی با من دارد؟

من در زندگی خود همواره در حال تعقیب چیزهای بیشتر هستم — پول بیشتر، شهرت بیشتر، موفقیت بیشتر. این فصل به من یادآوری می‌کند که این تلاش بی‌پایان ریشه‌ی همه‌ی رنج‌های من است. من آرزوی چیزهایی دارم که شاید هرگز به دست نیاورم، و همین آرزو مرا از لذت زندگی در لحظه‌ی حال بازمی‌دارد. شاید زمان آن رسیده باشد که بپرسم: آیا آن چه دارم، واقعاً کم است؟

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز برای لحظه‌ای بایستم و فهرستی از همه‌ی چیزهایی که در زندگی دارم بنویسم — از تنفس ساده تا خانواده و دوستان. سپس با تمام وجود برای هر یک شکرگزاری کنم. این تمرینِ ساده به من کمک می‌کند تا ببینم که داشته‌هایم چقدر فراوان است و آرزوی چیزهای دوردست کمتر مرا آزار دهد.