हा अध्याय सांगतो की पाण्यासारखी कोमलता ही सर्वात मोठी शक्ती आहे. ती कठोर गोष्टींवर मात करते. खरा नेता तो आहे जो अपमान आणि दुर्भाग्य सहन करू शकतो, जरी हे विरोधाभासी वाटत असले तरी.
Key Concepts
水
柔弱
刚强
受垢
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 78, "जगात पाण्यापेक्षा कोमल काही नाही", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/mr/chapters/78/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
जगात पाण्यापेक्षा कोमल आणि नाजूक काहीही नाही, पण कठोर आणि बलवान गोष्टींवर मात करण्यात ते कोणालाही हरवते, कारण ते बदलता येत नाही. कोमलता कठोरतेवर, नाजूकपणा बलवानपणावर विजय मिळवते, हे जगातील प्रत्येकाला माहीत आहे, पण कोणीही त्याप्रमाणे वागत नाही. म्हणून संत म्हणतात: जो देशाचा अपमान सहन करतो तो देशाचा स्वामी होतो; जो देशाचे दुर्भाग्य सहन करतो तो जगाचा राजा होतो. सत्य उलटे बोलल्यासारखे वाटते.
सखोल चिंतन
हा अध्याय कशाबद्दल आहे?
हा अध्याय सांगतो की पाण्यासारखी कोमलता ही सर्वात मोठी शक्ती आहे. ती कठोर गोष्टींवर मात करते. खरा नेता तो आहे जो अपमान आणि दुर्भाग्य सहन करू शकतो, जरी हे विरोधाभासी वाटत असले तरी.
याचा माझ्याशी काय संबंध?
माझ्या आयुष्यात, मी अनेकदा बलवान होण्यासाठी कठोर होण्याचा प्रयत्न करतो, पण हा अध्याय मला शिकवतो की खरी शक्ती कोमलता आणि सहनशीलतेत आहे. अपमान सहन करणे ही कमकुवतपणा नव्हे, तर खरे सामर्थ्य आहे.
आज मी काय करावे?
आज, जर कोणी माझ्यावर टीका केली किंवा माझा अपमान केला, तर मी संयमाने आणि कोमलतेने प्रतिसाद देईन, राग न करता.
There is nothing in the world more soft and weak than water, and yet for attacking things that are firm and strong there is nothing that can take precedence of it—for there is nothing (so effectual) for which it can be changed. Every one in the world knows that the soft overcomes the hard, and the weak the strong, but no one is able to carry it out in practice.
AI Modern
जगात पाण्यापेक्षा कोमल आणि नाजूक काहीही नाही, पण कठोर आणि बलवान गोष्टींवर मात करण्यात ते कोणालाही हरवते, कारण ते बदलता येत नाही. कोमलता कठोरतेवर, नाजूकपणा बलवानपणावर विजय मिळवते, हे जगातील प्रत्येकाला माहीत आहे, पण कोणीही त्याप्रमाणे वागत नाही. म्हणून संत म्हणतात: जो देशाचा अपमान सहन करतो तो देशाचा स्वामी होतो; जो देशाचे दुर्भाग्य सहन करतो तो जगाचा राजा होतो. सत्य उलटे बोलल्यासारखे वाटते.
माझे चिंतन
हा अध्याय तुम्हाला काय प्रेरणा देतो? तुम्ही तो कसा लागू कराल?
