जर माझ्याकडे थोडेसेही ज्ञान असेल तर मी मोठ्या मार्गावर चालेन, फक्त भरकटण्याची भीती वाटते. मोठा मार्ग अगदी सपाट आहे, पण लोकांना वळणाचे रस्ते आवडतात. राजवाडे अतिशय स्वच्छ असतात, पण शेते ओस पडलेली असतात, धान्याची कोठारे रिकामी असतात. रेशमी कपडे घालतात, तलवारी बाळगतात, खाण्यापिण्यात अतिरेक करतात, संपत्ती जमा करतात. यालाच चोरांचा डामडौल म्हणतात. हा मार्ग नव्हे!
सखोल चिंतन
हा अध्याय कशाबद्दल आहे?
हा अध्याय सांगतो की साधेपणा आणि नैसर्गिकतेचा मार्ग सोपा आहे, पण लोक दिखाऊपणा आणि भौतिक सुखांमध्ये अडकतात. खरा मार्ग म्हणजे अतिरेक टाळून समतोल राखणे.
याचा माझ्याशी काय संबंध?
माझ्या आयुष्यात, मी अनेकदा दिखाऊ गोष्टींकडे आकर्षित होतो, पण हा अध्याय मला आठवण करून देतो की खरे सुख साधेपणात आहे, संपत्ती किंवा प्रदर्शनात नाही.
आज मी काय करावे?
आज, मी एक गोष्ट निवडेन जी मी अनावश्यक मानतो (जसे की एक जेवण किंवा खरेदी) आणि ती टाळेन, साधेपणाचा सराव करण्यासाठी.
If I were suddenly to become known, and (put into a position to) conduct (a government) according to the Great Tao, what I should be most afraid of would be a boastful display. The great Tao (or way) is very level and easy; but people love the by-ways.
AI Modern
जर माझ्याकडे थोडेसेही ज्ञान असेल तर मी मोठ्या मार्गावर चालेन, फक्त भरकटण्याची भीती वाटते. मोठा मार्ग अगदी सपाट आहे, पण लोकांना वळणाचे रस्ते आवडतात. राजवाडे अतिशय स्वच्छ असतात, पण शेते ओस पडलेली असतात, धान्याची कोठारे रिकामी असतात. रेशमी कपडे घालतात, तलवारी बाळगतात, खाण्यापिण्यात अतिरेक करतात, संपत्ती जमा करतात. यालाच चोरांचा डामडौल म्हणतात. हा मार्ग नव्हे!
माझे चिंतन
हा अध्याय तुम्हाला काय प्रेरणा देतो? तुम्ही तो कसा लागू कराल?
